Дирӯз барои мот

Қурбон шуд фарзинам 

Бузургтарин мӯҳра буд 

Ба тавоноӣ шӯҳра буд 

Гӯё ки Рустами савори асб

Ҳангоми як набард 

Афтод аз зину 

Берун шуд аз набард.

Сар бар замин ниҳода 

Фарзин нола кард:

-Ҷазо ба чӣ гуноҳ?

Паҳлӯи подшоҳ 

Будам ба ӯ паноҳ!

Аммо пиёдаҳо

Бо чашми худ дида ин 

Метозанд то шаванд 

Зудтар фарзин.

Дар бозии шатранҷ пиёда ба канори муқобили тахта расад, фарзин мешавад