Баъзе нозукиҳои палави самарқандӣ

Пухтани палави самарқандӣ тайёрии махсусро мехоҳад. Пеш аз хама масолеҳи онро дуруст интихоб бояд кард.

1.      Об. Оби шабакаи шаҳрии об, ки дар таркибаш ишқори зиёди хлор дорад, таъму таркиби ошро тағийр дода метавонад. Ба ин сабаб ё аз оби чашмаву рӯдҳо ё аз оби на камтар аз як соат дар сатил гирифта монда истифода кардан мебояд. Дар як-ду соат хлор ба зери сатил таҳшин мешавад.

Палави софӣ

Оид ба палави софакӣ, ки ду-се нафар ошпази моҳир дар се дегу се оташдон дар Бухорою Самарқанд мепазанд, ягон вақти дигар хоҳам навишт.

Ин палавро танҳо дар маъракаҳо барои одами бисёр мепазанд ва ман надидаам. Палави софиро бошад, дар шароити хона тайёр кардан мумкин аст ва тарзи пухтани он дар китобҳои кулинарӣ дарҷ аст.

Палави софӣ таоми парҳезист, ба ин сабаб аз гӯшти гӯсфанди ҷавон ё гӯсола истифода кардан мебояд.

Гаштакпалави самарқандӣ

Палави ҳарифона ва ё гаштак (гап) аз палави самарқандӣ фарқият дорад. Агар дар палави самарқандӣ гӯшт чоряки вазни биринҷ бошад, дар гаштакпалав баробари вазни биринҷ аст. Сабзӣ низ баробари вазни биринҷ аст. Дар гаштакпалав ба як кило биринҷ ба ғайри 200-250 грамм равғани растанӣ 200 грамм равғани дунбаи гӯсфандро доғ карда ҷазашро мегиранд. Дар гаштакпалав ҳар хел гӯштро истифода мекунанд, чун ин намуди палав дар асос ба палави самарқандӣ монанд бошад ҳам, аммо парҳезӣ нест.

Наврӯзпалави самарқандӣ

Онро дар иди Наврӯз мепазанд. Асосан ҳамон тавр аст, ки дар мақолаи «Палави самарқандӣ» тасвир кардам. Фарқ дар он ки илова ба он сабзию гӯшти дар об пухтаро ба андозаи донаҳои нахӯд реза карда болои палави самарқандӣ мерезанд.

Ситорапалави самарқандӣ

Ситорапалави самарқандӣ ҳамон тавр аст, ки дар мақолаи «Палави самарқандӣ» баён кардам. Фарқ танҳо дар он ки гӯшти онро дигар хел таҳия мекунанд бо иловаи тухми мурғи хонагӣ ё бедона.

Аввал тухмҳоро пухта баъд аз пуст тоза кардан гӯшти кӯфтаро атрофи тухм часпонида тӯбчаҳо месозанд ва болои зирбак мегузоранд.

Баъди ба табақ кашидани палав тӯбчаҳоро чор тақсим карда рӯи сабзии ош мемонанд. Зардию сафедии тухм мисли ситораҳо метобанд. Яъне як намуди таоми бостонии тоҷикии наргисӣ аст.

Палави самарқандӣ

Палави самарқандӣ аз беҳтарин навъҳои палав аст, ҳам парҳезист ва калорияаш нисбат ба намудҳои дигари палав камтар аст. Таносуби маводи он ба талаботи илми тибби муосир (диетология) мувофиқ аст, чун тибқи тавсияи Ибни Сино шакл гирифтааст.

Агар як кило биринҷро пухтанӣ бошед, ҳатман гӯшти хом (гӯсфанд ё гов) чоряки вазни биринҷро бояд ташкил кунад, яъне ба сад грамм биринҷ бисту панҷ грамм гӯшт бояд рост ояд. Сабзиро ҳамон қадар мегиред, ки баробари вазни биринҷ бошад.

Нависанда муаллими халқ аст

Мусоҳиба бо устод Адаш Истад

Ба арсаи  эҷод омадани ҳар як нависандаи соҳибҳунар ва мумтоз ҳодисаест нодир. Дар адабиёти тоҷик дар жанри фантасика (хаёлот) хомабадастон ангуштшуморанд. Устод Адаш Истад дар ин равия маълуму машҳур аст. Агар ба забони мусиқӣ гӯем, оҳанги марғуб, услуби хос, нотакрории дилнишин, шавқовару хотирнишине дорад, ки мухлисашро чун оҳанрабо ба сӯяш мекашад.

Чанде пеш ман бо ин нависанда сӯҳбате кардам, то бо ин ки аз дили ӯ чиҳо мегузарад, мухлисони адабиётро огоҳ  созам.

Кадом ҳақиқатро бояд гуфт?

Ин суол ба як хонандаи блоги камина тааллуқ дорад.

Посух додам: Ҳама гуна ҳақиқатро.

Вақте ки дар расонаҳо ҷои ҳақиқатро суханҳои дар зимн дурӯғу аммо зоҳиран ҳақиқатнамо мегирад, вайронӣ дар ҷомеа густариш меёбад.

Масалан бисёр солҳо дар Тоҷикистон ба ҷои яккахонӣ гуруҳ шуда хондани Шашмақом расм шудааст. Ин гуруҳ аз сарояндаҳои ҳунарашон воло иборат набуд. Дар Шашмақом се унсур пурра набошад Шашмақом нест: сурудхонии устодона яъне яккахонӣ, навозандагии устодона ва шеъри устодона.

Даргузашти Маннон Розиқов

Аз Душанбе ба дӯстони камина хабари даргузашти инсони хоксор, соҳибқалам ва накӯкор Маннон Розиқов расидааст. Қарзи худ мешуморам, ки ба ҳама пайвандон ва дӯстони Маннон Розиқов ҳамдардию таъзияи дӯстони самарқандиашонро бирасонам.

Маннон Розиқов соли 1969 вақте ки бори аввал ба Душанбе барои кор ба идораи «Комсомоли Тоҷикистон» рафта будам, шиносномаи маро дар хонаи худ ба қайд гирифта буданд ва пас аз ин ман тавонистам корманди рӯзнома шавам.

Адаш Истад: Зиёиёни Тоҷикистон, агар ору номус доред, аз гуфтани ҳақиқат натарсед

Мусоҳибаи журналист Абдуқаюми Қаюмзод бо Адаш Истад, нависандаи номвар ва фантастнависи тоҷики муқими Самарқанд

Шогирдони мактаби комунистӣ ҷанги шаҳрвандиро роҳандозӣ карданд

-Вақте ки хонандаи Интернет блоги "Герби шердор”-ро мехонад, мебинад, ки нависандаи фантаст, яъне касе, ки бо илми муосир аз наздик ошност, дар ҷустуҷӯи нишонаҳои динест, ки қабл аз Зардушт дар Тоҷикистон вуҷуд доштааст. Чӣ зарурате пеш омад, ки чунин мақолаҳоро оид ба митроизм дар блогатон чоп кунед?

-Сабаби асосӣ камогоҳии мардум аз таърихи қадимтарини фарҳанги хеш аст. Мардуми одиро як сӯ гузорем, депутатҳои парлумонро бигиред, ки дар ёдатон ҳаст сурати шерро аз герби давлати Тоҷикистон берун андохта буданд. Ин нишони камогоҳии ҳатто табақаи саводноку маълумоти олидор буд, аз таърихи фарҳанги мардуми хеш. Камина ба мақсади андаке бошад, ҳам рафъ намудани ин камогоҳӣ блоги "Герби шердор”-ро таъсис додам. Баъзе мушоҳидаҳоро аз таърихи намоди шер нашр кардам.